Dostępne zagadnienia z Pedeutologii

Psychologizacja – dążenie do unaukowienia pedagogiki i pracy szkolnej oparte na zdobyczach nauk biomedycznych i psychologicznych przełomu wieku.



Stany Zjednoczone – propagowanie pedagogiki Johna Deweya.

Europa – psychologia i pedagogika eksperymentalna, Ruch Nowego Wychowania.

Podstawą tego kierunku są:

• Badania eksperymentalne i testowe nad zróżnicowaniem indywidualnym dzieci i młodzieży.

• Rozwój testów.

• Krytyka szkoły „apsychologicznej”.

• Hasła szkoły aktywnej.

 

W kształceniu nauczycieli:

• Spsychologizowanie – wiedza i kultura psychologiczna podstawą przygotowania zawodowego nauczycieli.

• Znajomość różnic indywidualnych.

• Preorientacja zawodowa.

 

1. Ekonomizacja – oparcie pracy szkoły na zasadach naukowej organizacji pracy.

    

   Scientific management (F. Taylor) – idea naukowego zarządzania i naukowej organizacji pracy, zmierzała do podwyższenia wydajności pracy poprzez stwarzanie odpowiednich warunków pracy, przez eliminację zbędnych czynności pracownika i ustalenie tych najefektywniejszych, które w najkrótszym czasie zapewniają najwyższą wydajność.

    

   Kierunek administracyjny (H. Fayd, M. Weber) – tworzenie struktur organizacyjnych z jasno określonymi zadaniami, czynnościami pracownika przy zachowaniu ogólnych zasad racjonalnej organizacji pracy: podział pracy, hierarchia, autorytet, dyscyplina itd.

    

   Human relation (E. Mayo) – wydajność pracy zależy od stosunków międzyludzkich.

    

   Kształcenie nauczycieli:

• Szkoła traktowana jako zakład produkcyjny.

• Szkoła świadczy usługi oświatowe jak przedsiębiorstwo.

• Racjonalne wykorzystanie uzdolnień młodzieży.

1. Cybernetyzacja – polepszenie sprawności nauczania zależy w coraz większym stopniu od zastosowanych środków technicznych.

    

   Dydaktyka nie jest „sztuką” a „technologią” nauczania.

   Zmniejszenie wpływu osoby nauczyciela.

    

2. Humanizacja i upodmiotowienie

    

   Nawiązanie do human relation.

   Upomina się o człowieka „zagubionego” w tłumie.

   Przywrócenie człowiekowi godności indywidualnej i autentyczności.

Okres międzywojenny

Nauczyciele szkół powszechnych:

• Seminaria nauczycielskie (5-letnie).

• Pedagogia (od 1928r.).

• Państwowe Wyższe Kursy Nauczycielskie (w 1920 r.) na ich bazie Instytuty Pedagogiczne i Nauczycielskie (dla absolwentów średnich szkół ogólnokształcących).

Kwalifikacje nauczycielskie=dyplom ukończenia seminarium+egzamin praktyczny na nauczyciela publicznych szkół powszechnych (po 2 latach pracy).

Ustawa z dnia 11. 03. 1932 r. :

• Likwidacja seminariów nauczycielskich.

• 3 letnie licea pedagogiczne (po 4 latach gimnazjum).

• Utrzymano 2 letnie pedagogia (po „dużej” maturze).

Nauczyciele szkół średnich – uniwersytety (wiedza merytoryczna) + Państwowy Instytut Pedagogiczny – przygotowanie pedagogiczne.

Kwalifikacje – państwowy egzamin nauczycielski:

• wiedza fachowa z przedmiotów jakich kandydat miał nauczać

• przygotowanie pedagogiczne w PIP

W 1924 roku wprowadzono magisterski system nauczania.

Po 1924 r. warunkiem dopuszczenia do egzaminu było:

• obywatelstwo polskie

• nieskazitelność moralna i zdolność fizyczna do zawodu

• stopień magistra

• dwuletnia praktyka nauczycielska

• dowód praktycznej umiejętności prowadzenia zabaw i gier ruchowych.

Studia pedagogiczne (międzywydziałowe – Uniwersytet w Warszawie i Krakowie) – zwalniały z egzaminu państwowego (wykłady, seminaria, ćwiczenia, hospitacje, praktyki szkolne).

Zjazd Łódzki 18 – 22. 06. 1945 r.

Klasy przygotowawcze 2 letnie.

Licea pedagogiczne 2 letnie.

1947/48 połączenie w 4 letnie liceum pedagogiczne.

Liceum pedagogiczne – przygotowywało nauczycieli klas początkowych; w latach 50-tych dokształcały pracujących nauczycieli niekwalifikowanych w formie komisji rejonowej, państwowego kursu nauczycielskiego, klas pedagogicznych dla uczniów klasy X i XI szkoły ogólnokształcącej.

Studium nauczycielskie (powstało 18. 05. 1954 r.)

Wyższa szkoła nauczycielska – 1968 r.

Wyższa Szkoła Pedagogiczna (od 1954 r. 4 letnie).

Licea pedagogiczne dla wychowawczyń przedszkoli + 2 letnie dzienne studia nauczycielskie.

Ustawa z 27. 04. 1956. r. o prawach i obowiązkach nauczycieli.

• Normowała jednolicie stosunek pracy wszystkich nauczycieli.

• Podnosiła społeczną rangę zawodu.

• Korzystne warunki przyznawania emerytury.

• Obrona interesów przez ZNP.

• Wprowadzono tytuł Zasłużony Nauczyciel PRL i Medal KEN.

Rok 1972

Opracowanie nowego modelu systemu oświatowego dostosowanego do potrzeb rozwiniętego społeczeństwa socjalistycznego i upowszechnienie wykształcenia średniego.

Raport o systemie oświaty – stworzenie systemu kształcenia kadr dla zmodernizowanego systemu szkolnictwa oraz dokształcenie kadry nauczycieli obecnie pracujących, zwłaszcza tych poniżej 40 r. ż.

Karta Praw i Obowiązków Nauczyciela 27. 01. 1882 r.

Na stanowisko nauczyciela lub wychowawcy może być powołana osoba, która:

• ukończyła studia w szkole wyższej kształcącej nauczycieli

• ukończyła studia w innej szkole wyższej i posiada przygotowanie pedagogiczne uzyskane podczas studiów lub na kursie.

Koncepcje, na których oparto powoływanie nowych szkół, uniwersytetów:

1. ogólnokształcąca – wyposażenie kandydatów w bogata wiedzę ogólną, wszechstronną;

2. personalistyczna – kształtowanie silnej osobowości kandydata;

3. pragmatyczna – wyposażenie w system sprawności dydaktycznych, przydatnych w codziennej pracy zawodowej;

4. kompetencyjna – kształcenie wąskie, specjalistyczne, pogłębione:

5. progresywna – zmienność wiedzy i zawodność wyćwiczonych sprawności umysłowych; są źródłem obaw dotyczących dobrego przygotowania do zawodu.